გარდაცვლილ დედას

(როცა დასრულდა ათწლიანი უსინათლობა)

დედი, მნათობის კართან მიხვედი,
შეხსენ სამყაროს გრძედი, განედი,
შემოითენე ქორფა სინედლით,
მარცვალ-ხალასი სიკამკამეთი...

ყურში ჩამესმის შენი ხმა, თბილი,
ტანჯული, მაინც ცამდე კეთილი..
დედა -ბერმუხა, ტოტებ-ათლილი,
ათი წლით ბნელში გამოკეტილი...

როგორ დაეხსენ, მე ვიცი ერთმა,
ბოროტ ლაბირინთს განსაცდელების,
ამაოებამ, ჟამით ნათეთქვმა,
ვერ დაგისვარა თეთრი ხელები....

მსხვერპლ-წართმეული ეშმა ღრიალებს,
ნირ-წახდენილი შურით ღრიჭინებს...
შენ კი…დაუსხლტი მსახვრალ-ტიალებს,
გადარჩი, მადლი შემოირჩინე!

დასრულდა ბნელი, მზემ გადაფერა...
უცქერ სამოთხის ბაღებს ხილიანს...
მიდი, მომართე ფრთები საფრენად,
ახლა ოთხივე გზაი ხსნილია!
26. 04. 2019 წ.