სულიერ საფეხურებზე

ჩასაწყობი ჩაალაგა,
არეული მიალაგა,
სოფლის თამაშს მიეძალა...
სიამაყით იამაგა...
მძიმე სნეულს მოუარა,
მოძმეს საქმე მოუგვარა,
ბოროტს პირში შეეძრახა,
შეშლილს გვერდი აუარა...
აურაცხელ სამეგობროს
სუფრა-სეფა გაუშალა...
მშიერს ვალი აპატია,
გაჭირვებულს დაეხმარა...
ხოდა, ამგვარ ფაცი-ფუცში
სამდურავის ოფლი ღვარა...
როცა დარჩა თავის თავთან,
მიხვდა, რითიც დაიღალა!
არ იცხოვრა სიყვარულით,
გული ჰქონდა მინავლული...
რუხი ჩოხით, მუხლის ჩოქვით
იღველფება სინანული...