წითელ ყინულს

ყინულმა თითი დამიქნია:
,,ნუ ენძელაობ, დაზრებიო!“
ვუთხარ: უბედურო,
ეგ რა დაგმართია,
ილევი და მალე სულმთლად დადნებიო!

როცა გაზაფხულის მზე მქომაგობს,
ამ ტყესაც მოსწონს
ჩემი აზრებიო,
როცა შენ ილევი და მალე გაწყალდები,
აბა, მე რანაირად დავზრებიო?!