ქალი და წვიმა

ნაზი ხელები ,
თითები თლილი,
მუქი თმის ტალღებს ,
ნერვულად არხევს,
ამ სილამაზეს,
იდუმალ მზერას ,
თვალებს ალმასებს...
ნაქანდაკ სხეულს
და ნატიფ ნაკვთებს...
ასე სასურველს და
თავბრუდამხვევს...
აპრილის წვიმის
წვეთები თბილი ,
თითქოს უკოცნის ,
ვნებიან ბაგეს...
ნიავიც მისი
ტრფიალით მთვრალი,
გულუხვად უძღვნის
ყვავილთა ფანტელს...
ლამაზი ქალი
ნელი ნაბიჯით
მიჰყვება ქუჩებს ,
მიდის და წვიმა
გაზაფხულის ბურუსში ახვევს...