ვიცი ..

ვიცი,
რომ ჩემს იქით
ვარდები
გელიან.
მეც ჩუმად შეგკითხავ:
წახვალ,
თუ დარჩები?
- შენ ამბობ:
სიცოცხლე არც ისე
გრძელია.
წავალო,
მომძახი ხეტიალს
ნაჩვევი.
და ზოგჯერ
წააგავს ოაზისს
მირაჟი,
გულში რომ გწყდება და
დაეძებ ხელებში.
როდესაც
მცირეა გრძნობათა
ტირაჟი
ვარდებიც
ჭკნებიან მეწამულ
ფერებში.