სულის მუხლმოყრა

არც ერთ სულდგმულთან არ მიცდია მოყრა მუხლების,
მუხლად არ ვმდგარვარ წინ მართლების, აღარც მუხთლების!..

ძალა ჩემს მუხლებს ვერ წარსტაცა ტკბილმა ტრფობამაც,
ვერ მოერია სიამაყეს დასაჩოქავად !

აღარც ხატების, ჯვრების მსურდა ფეხთით ჩამუხლვა,
შიშით მუხლმოყრა ღმერთის წინაც, ლოცვა, ჩამურვა...

და როცა სულში შემომენთო მეტი ტრფობაზე,
უფლის სიყვარულს დავუჩოქე შიშთა თმობაზე (!) ,

გულით დამქონდა, ვატარებდი რადგან ვის შიშსაც,
ვეღარ ვყვარობდი, ვეყრებოდი მღერას, მის ვიშსაც ...

ჰოდა, აღარ მაქვს შიში ახლა არც ერთ წამს უფლის,
ამად მოვდრიკე მის წინაშე უდრეკი მუხლი !

2001 წ.