MORVIUS

ზღვარზე ვდგავარ — უცნობია ეს არეა,
უკან წვიმის სუნი მომსდევს, ცისარტყელის ფერებია.
ზურგს მზის სხივი მითბობს —
თან წარსულის ჩრდილი მიმაქ,
მაგრამ წინ ხომ სიბნელეა…

გავჩერდი.
ზღვარს ვუყურებ —
ვფიქრობ: თუ წავედი, გამომყვება კი ეს სითბო?
რომ, დავკარგო და ვერ მიპოვოს მზისმა სხივმა —
მერე რა ვქნა?..
და შევიცანი — თურმე მე ეს გზა.

ნაბიჯ-ნაბიჯ მივუყვები, ფიქრი დამდის,
სიბნელეა… აღარ ვიცი უკვე რა ვქნა.
და ჰაერში, ელვასავით დაჰკრა —
მე სიკვდილის სუნი მეცა.
საით მიდის, ნეტავ, ეს გზა?..