უღმერთოდ

კვლავ უმთვარო ღამეა და საათიც გაჩერდა
დროს კი არა, საერთოდ, ვერაფერს ვგრძნობ უშენოდ.
შენს მაგივრად, ყველა ცრემლს, ჩემი ჩრდილი ამჩნევდა,
ახლა უფრო მეტად მწამს ღმერთის, ასე... უღმერთოდ !

...რომ ოცნების ფერები კიდევ უფრო გახუნდა,
ისევ ლექსებს ამოვიღებ სასიკვდილოდ, მიზანში,
გაიღიმე, რომ მივხვდე- გაზაფხული დაბრუნდა!
მარტოსული ბავშვივით აღარ ვიდგე წვიმაში!