მარტოობა

ვარ მარტოსული, უღონო, მუნჯი
მე სოფლად დავრჩი, წავიდა ანა
აქ ჩემი ყოფნა უკვე შემძულდა
თითქოს დამარტყეს ამ გულში დანა

ცხელ აგვისტომდე ასე ვიქნები
ეს მარტოობა უდრის არყოფნას
მოწყენილი მაქვს ჩემი წიგნები
ასე უძალო მარტოდ ვარ სოფლად

ქნარიც ატირდა , დრო ნელა გადის
მინდა საღათის ძილით ვიძინო
ჩემი ცრემლები ალაზანს ჩადის
როდის მოვა დრო რომ მეც ვიცინო ? !