დიდება ტკივილში

შენ გზებს ლოცავენ ზურმუხტის პალმები
შენი გზებია ღამე და უვალი
ღამეა ისეთი მტერს შეგიყვარებენ
მზის სერაფიმები, სიცოცხლის უარით▪︎

სულაც არ მინდა მტვრად ვიქცე ბოლოს
როცა პალმებიც ჩემთვის მღერიან
პალმა დიდების არის სიმბოლო
და დიდებაშიც მიწის ცრემლია

მიწის ცრემლებად ვწვიმვარ ღამეში
ვარ ძილის მტერი, ტკივილის ბუდე
ბნელ სიმარტოვის ოკეანეში
ჩემს სნეულ ფიქრებს არა აქვს ზღუდე !

მე ვარ ალფაც და ომეგაც უფსკრულს
და ზეციური მსურს ამაღლება
ცეცხლის წვიმაა ტყეში უსიერ
და მთვარეც ცეცხლის ალერსით დნება ▪︎