უᲨენობა..

უᲨენობის ვიᲗვლი დᲦეებს,
გარინდებულა Ღამე უცვლელად,
და მონატრებიᲗ გაᲟᲦენᲗილ კედლებს,
მარტო ვუცქერი დაუსრულებლად.
საᲦამოა Ძალზედ მᲨვიდი,
Თან ᲨეᲨლილი როგორც მარტი,
დასნეულდა ფიქრი ᲨენიᲗ
დასნეულდა ᲗვიᲗონ დარდი.
სულმა განაგრᲫო მუხლებზე ხოხვა
მხოლოდ Შენ დამრᲩი ფიქრების გუნდᲨი
რა Ძნელია Შენი პოვნა,
დაკარგვა კი უფრო რᲗული.
მარადისობად გადაქცეულხარ,
ვიᲗ სიყვარული ჯოჯოხეᲗური
რა Ძნელია Შენი პოვნა,
დაკარგვა კი Ძალზედ რᲗული...