შიგთავსზე გადასვლა
poetry.ge ჟურნალი, რომელიც კითხვისას იზრდება
ჩანაწერი Laravel

არ ვარ მწერალი

წიგნს ვხურავ შიგნით ჩავტოვებ სანიშნს
თორემ გონება სულ მეფანტება
ცუდ მოგონებებს გონება წაშლის
აღარაფერი გამახსენდება

ძილში ცრემლებით ვასველებ ბალიშს
და მე არვიცი რა მემართება
პიანინოზე ვეძებ იმ კლავიშს
ყველა გამგონეს რო ეამება

ღამე აწყობილ ფაზლებს მე დავშლი
დილით რომ აღარ მომეწონება
წარსულის ლაქებს მე აღარ წავშლი
ლაქები მქმნის მე ამ პიროვნებად
Laravel

კომენტარი

1
დავით ანასტასიადის
ძაან მააგრი ლექსია
კომენტარის დასამატებლად გაიარეთ ავტორიზაცია. ავტორიზაცია →