ნატვრა

იმაზე ვნატრობ ღამითა
ჟამი რომ დგება ძილისა
რომ გული მქონდეს უდრეკი
გამძლე ყოვლისა ჭირისა
ვერ გამიტეხოს ავ სიტყვამ
ნათქვამი ავი პირისა
ვერც ამიმაღლოს ქებამა
დღე რომ დადგება ლხინისა;
არ მწადდეს სხვისი სახელი,
არ მშურდეს მზისა სხივისა...
მთვარეც რომ ვიყო მე ბნელი
ჩრდილიც რომ ვიყო ჩრდილისა!