ნანგრევები

და აი ისევ , მოსჩანს ჩრდილები
არა შავი და არა უღმერთო
მოკამკამეა , როგორც პრიზმებში
გადატეხილი , სხივთა სამეფო

და აი ისევ , შენ გამახსენდი
ის წამი როცა , გვერქვა საერთო
ყველა სიცოცხლეს , შენთვის დავთმობდი
რომ ერთი სიტყვა , კიდევ გამეგო

კვლავ ისე მინდა , გვერდით მოგიჯდე
კვლავ ისე მინდა , თმაზე შეგეხო
რამდენი სიტყვა , შემაშრა პირზე
რამდენი სიტყვა , ბაგეს არ ენდო

გატყორცნილ ისრებს , ვინ უთვლის ცოდვას
მაგრამ სულ ყველა , გულზე დამესო
არცერთი ისე არ მაწევს ლოდად
როგორს ნანგრევი , ჩვენი სამეფოს

და აი ისევ , მოსჩანს ჩრდილები
არა შავი და არა უღმერთო
მოკამკამე ხარ , როგორც პრიზმებში
გადატეხილი , სხივთა სამეფო