ჩემს გულის ვარდს

ანაკო , ქალო ანაკო
ვარდისა ეკლის დამნათო
სულს მოუბარი სამყაროს
დიდო მნათობო , ქალაო

მტვრევად მიწაზე სიარულს
სამყაროსაო სიყვარულს
მოუშორებელ ხალასო
რით ვერ ანებებ თავსაო

წუთიდან წუთზე მრბენელო
წამის დამჭერო ვარდოო
რით ვერ იპოვე ის შენი
ერთი ცალა და დარდაო

მჯერა საათის , ჩამოკრავს ჟამს მისი პოვნის დროსაო
მოვა შემოგხვევს მტევანს
მძიმეს და შენთვის შექმნილსო

იქნებით ერთად ვით ერთი სული და წყლისა წვეთიო
მოვა სიკვდილი და მაინც ვერ დაგაშორებთ ბედადო !.