შროშანო

აბადია არავის მსგავსი ბაგე და მისთანანი,
ნაგროვთან ერთად ნახვაზე დაავიწყე კაცს ანბანი;
არაკო, ჩემო შროშანო, ათას შროშანში გიცანი,
სახედარი ვიყო, ღვთისა ხარ უტყუარი ნიშანი.

ტაეპს ტაეპზე მოგიძღვნი, არ დარჩება თქმა ფრთიანი,
ამ შენმა ღიმილმა, ცის ბილიკმა შემქნა მე მგოსანი;
საარაკოვ, თვალთა თვალო, შენზე არ არის ყოყმანი,
იასამანო, შენს ყვავილს გავატანე არჩევანი.