უყდო

ზედაპირს მკვდარი თევზებივით იქცევს დინება,
ტივტივებს სიტყვაც, ვერწვდენილი სიღრმის ყვავილებს.
წიგნსაც ქარი გლეჯს, გადაშლილი რომ დევს მახლობლად,
ვერბალურ ომში დამარცხებულ უმწეო ფიქრზე.